(Be)Leve vandaag - 18 januari 2017 Terug

Ooit was ik zo een mens, die leefde naar morgen.

Een mens die op maandag ontwaakt en kijkt of op dinsdag het huisvuil of PMD wordt opgehaald, plichtsbewust het juiste pakketje vuil aan de grens van het huis zet, om dan dinsdagochtend zorgeloos te kunnen leven naar woensdag.

Een mens die op vrijdag opstaat, en zich de dag doorsleurt met de idee dat het bijna zaterdag is.

Een mens die oppot, zoals centen voor later, wanneer we oud zijn. Naast centen pot die mens vaak ook emoties op, omdat hij “sterk” moet zijn. “Sterk” volgens de huidige maatschappelijk norm, “om niet tenonder te gaan”. Oppotten voor later denk ik dan… wanneer we oud zijn?

Plots werd ik een mens, die wilde leven naar gisteren, het gisteren toen alles vlekkeloos leek, op enkele kleine tegenslagen na. Toen gaf gisteren toekomst, hoop, verlangen en geluk. Tot het moment waarop dit alles ontnomen werd. Ik verloor mijn meisje, mijn vers hoopje verlangen en geluk. Mijn stukje nieuw Isa, stukje papa, stukje zus. Ik verloor toen mijn verlangen naar morgen, en leefde even in de Onvoltooid Bevroren Tijd.

De dag waarop ik niet kon leven in het Nu, omdat het te pijnlijk was. De dag waarop ik niet kon leven naar “morgen” toe, omdat er geen inbeelding van een leven zonder … mogelijk was.

Maar hoe leef je dan? Minuten lijken uren, uren lijken dagen. De tijd is een stappenteller. Elke stap telt mee. Soms vertrappel je de seconden, en soms vrij je met de uren. Maar op dat soort dagen, leek de klok stilstaand te tikken. Je hoort het getik, net zoals je hartslag, maar er gebeurt niets. Soms kan je stappen terugzetten, maar ook die stappen tellen mee, en worden geteld door de Tijd.

Pas na enkele jaren van tijd vertrappelen, koesteren, tegenhouden, tellen, ondergaan, kan ik zeggen dat ik vriendschap sloot met de Tijd. Maar dat kon enkel en alleen doordat ik zoveel mogelijk elke stap in de tijd bewust neem. Soms snel, soms traag, soms achteruit kijkend, soms vooruit reikend, maar wel volledig bewust in het hier en nu.

(Be)Leve Vandaag.